Geluk is eeuwigheid?

"Geluk is een seconde die een eeuwigheid wil duren". Dat is waarheid. Al onze gelukkige momenten willen we zo lang mogelijk laten duren, terwijl we onze ongelukkige momenten zo kort mogelijk proberen te houden. Terwijl ons gevoel, ons onderbewustzijn, ons het tegenovergestelde laten voelen. De gelukkige momenten lijken zo kort, en de ongelukkige momenten lijken geen einde aan te komen. Vreemd wat ons gevoel met ons doet. De feiten zijn elke dag hetzelfde, iedere seconde, ieder uur en iedere dag zijn even lang. Maar ons geluk bepaalt hoe lang we denken dat het duurt. Op dit moment is iedere dag te kort, en wil ik het liefst dat er 48 uur in een dag gaan. Terwijl er ook wel weer dagen zullen komen waarin ik hoop dat ze maar 8 uur zijn. Of korter. Onze gemoedstoestand geeft ons dus tijd en ruimte. En we zijn gezegend om zelf te kiezen hóe we die invullen. Want ook al lijken de dingen je te overkomen, je bepaald uiteindelijk zelf hoe je er mee om gaat, en hoe je dat invult. En je ongeluk herinnert je er alleen maar aan hoe je het geluk weer op moet zoeken en dat te ervaren. Het één kan niet zonder het ander, het houdt je in balans en geeft je de kracht om mens te zijn. Gewoon omdat je er hoort te zijn.

El camino

The Black Keys. Echt dé band van dit moment! Met hun geweldige nieuwe album El Camino hebben ze weer helemaal mijn hart gestolen! Een prachtige rauwe stem, gitaren en zo fijn om naar te luisteren. Ze zijn gewoon bijna té goed. Dit duo moet geluisterd worden. Ooit stonden ze in het voorprogramma van Pearl Jam en Radiohead. Nu zouden zij in hun voorprogramma moeten staan.

Liefhebben

Alles wat ik begrijp, begrijp ik alleen maar omdat ik liefheb.

Kunst en Klieder

Even de tijd nemen om een geweldige winkel aan te prijzen; Kunst en Klieder in Zwolle. Zo'n geweldige winkel! Met spullen voor jong en oud, maar spullen met een eigen wijze. Wanneer je houd van dingen die nét even anders zijn, of vrolijk, om te gebruiken, maar ook voor de mooi, kun je daar terecht! Midden in Zwolle zit een mooi oud pand waar deze winkel is, en iedere keer blijft het weer verbazen met de leukste en vrolijkste dingen! Alleen al een traktatie om binnen te lopen en rond te kijken. En op de een of andere manier kom je er nooit weg met lege handen! :)

Of is dat nou juist de kracht van de winkel?

http://www.kunstenklieder.com/

We Heart It

http://www.weheartit.com/

We heart it is een pagina om je eigen online foto album aan te leggen. Niet alleen met foto's van jezelf, maar ook foto's van anderen. Afbeeldingen, plaatjes, mooie teksten, de mooiste dingen kom je tegen. Je kunt zelf afbeeldingen op de website toevoegen door 1 druk op de knop. En je kunt ondertussen ook je eigen album aanleggen. Afbeeldingen van de site sla je op in je eigen 'hart'. Wat je maar mooi vind, wat je aanspreekt, alles komt in je eigen hart terecht. Letterlijk en figuurlijk, want zulke mooie dingen moeten je wel inspireren. Het is prachtig in gebruik, en geweldig om zo veel mooie dingen bij elkaar te zien. Je leert anders naar dingen kijken, het laat je zien hoe mooie alles om je heen kan zijn. Ga er eens kijken, en vul je eigen hart! <3

Wat mist?

Dagen in de mist. De buitenlucht gehuld in zachte witte vocht deeltjes, zwevend, je zicht beperkend. Al een aantal dagen lijkt de wereld een stuk kleiner. Niet wetend wat zich er achter bevind. Het bekende, of toch het onbekende? Weten we wat er gebeurd aan de andere kant van het witte gordijn? Het is misterieus, een beetje spannend zelfs, niet weten wat er gebeurd. In de weide omtrek ziet het prachtig uit, gestrekte velden, met een witte damp, en neergestreken deeltjes op planten en bomen, die er nu nog mooier uit zien. Vanuit huis, is het nederig, grouw en grijs. Somber. Het begin van de winter is nu dan toch daar, de kou is geariveerd, en het blad is nu echt van de boom. Nu is het wachten tot de eerste zonnestralen de mist verdrijft, en ons laat zien hoe mooi de winter kan zijn.

De Waterdrager

Een waterdrager in India had twee grote emmers; elke emmer hing aan één kant van een juk dat hij over zijn schouders droeg. Eén van de emmers had een barst, de andere emmer was in perfecte staat. Terwijl die tweede emmer aan het einde van de lange weg tussen de rivier en het huis van de meester een volle portie water afleverde, was tegen die tijd de gebarsten emmer nog maar half vol.

Dat ging zo twee volle jaren verder. De waterdrager leverde altijd maar anderhalve emmer water af in het huis van zijn meester. Natuurlijk was de goede emmer bijzonder trots op zijn prestaties omdat hij perfect voldeed voor het doel waarvoor hij gemaakt was. Maar de arme gebarsten emmer was beschaamd om zijn gebrek en voelde zich ellendig omdat hij maar de helft kon presteren van wat je van hem had mogen verwachten.

Nadat hij zich zo twee jaar lang als een mislukking had beschouwd begon hij op een dag bij de rivier tegen de waterdrager te praten. “Ik ben beschaamd over mezelf en ik wil me bij jou verontschuldigen.” “Waarom?”, vroeg de waterdrager. “Waarom ben je beschaamd?” “Omdat ik de laatste twee jaar slechts in staat ben geweest een halve portie water af te leveren. Door die barst in mijn zijwand verlies ik voortdurend water onderweg naar het huis van je meester. Door mijn falen moet jij zo hard werken en krijg je niet het volle loon voor je inspanning”, antwoordde de emmer.

De waterdrager begon te lachen en zei: “Als we dadelijk teruggaan naar het huis van mijn meester moet je eens goed opletten op jouw kant van de weg”.
En inderdaad: toen ze de heuvel opliepen zag de gebarsten emmer dat de berm volstond met prachtige wilde bloemen en dat bracht hem troost. Maar aan het einde van de reis voelde hij zich toch weer ongelukkig omdat de helft van het water weer was weggelopen en hij verontschuldigde zich opnieuw bij de waterdrager omdat hij weer gefaald had.
De waterdrager bekeek de emmer en zei: “Heb je dan niet gezien dat er alleen maar bloemen groeien langs jouw kant van de weg en niet langs de kant van de andere emmer? Dat komt omdat ik altijd al wist dat je een beetje lekte en ik heb daar mijn voordeel mee gedaan. Ik heb bloemzaadjes geplant aan jouw kant van de weg en elke keer dat we terugkwamen van de rivier heb jij ze water gegeven. En zo heb ik twee jaar lang telkens prachtige bloemen kunnen plukken om de tafel van mijn meester mee te versieren. Als jij niet zou zijn zoals je nu eenmaal bent dan zou zijn huis er nooit zo prachtig uitzien.”

En zo heeft ieder van ons zijn eigen "lekken". We zijn allemaal gebarsten emmers. Maar als je er open voor staat en spreekt over je vertwijfeling, dan zal ook jij zicht krijgen op datgene wat jouw unieke kwaliteiten bijdragen aan het leven en de mensen die je dierbaar zijn.